| Peter
van den Berk Het Gooi Na mijn vaarperioden heb ik lange tijd in het Gooi gewoond, met name in Hilversum. Mooi dicht bij de Loosdrechtseplassen, waar je toen nog lekker kon zwemmen, er met de kano op uit trekken en zeilen. Ik heb in die tijd heel wat mooie plekjes afgestruind om er te relaxen en schetsen te maken en dat allemaal met de fiets. Kortehoef was in die tijd mooi, ik spreek nu over begin jaren 70. Vinkeveen ook mooi evenals Nieuw Loosdrecht, Oud-Loosdrecht was toen al een kermis. Ook heel wat in de bossen en heide bij Hoge en Lagevuursche om gezworven. Daarna ontdekte ik het poldergebied bij Eemnes en langs het IJsselmeer, de ruimte die ik er waarnam deed mij goed. Ameland Op een gegeven moment ging ik met een goede vriend op vakantie naar Ameland om er te kamperen met tent, dit was het 2e eiland wat ik bezocht, hier voor had ik bij de marine al kennis gemaakt met Texel, maar dat ligt zo dicht bij de vaste wal en daardoor veel te makkelijk toegankelijk zodat het bijna niet meer op een eiland lijkt. Ik was in die tijd verrast van Ameland, prachtig breed strand met hier en daar een strand paviljoen, daar kan het wel aardig druk worden, maar als je de moeite neemt om enkele kilometers verder te lopen dan heb je nu nog voldoende rust om er te relaxen. De wadkant was in die tijd, jaren 70 veel afwisselender en aangenamer voor het oog dan heden ten dage. Ballummerbocht bijvoorbeeld, is totaal veranderd ten opzichte van toen, ik heb nog een aquarel van het Haventje met de twee schepen van de Bruin aangemeerd en een aquarel op de website, met die staken om de vaargeul aan te geven met zicht op Nes. Heel de wadkant was toen veel meer ongerept, zoals je dat nu nog enigszins bij het Oerd kunt ervaren. Het Oerd is een prachtig ruig natuurgebied met veel prielen, geulen en slenken. Het meest Oostelijk ligt ’t Hon, dat is mijn lievelings plekje, je kunt er van af de wadkant helemaal rond lopen naar het Noordzeestrand of omgekeerd natuurlijk. Sinds enkele jaren heb je op Ameland ook een mooi gelegen natuurkampeerterrein van Staatsbosbeheer, wat de natuurliefhebber meer aanspreekt dan al die kermisachtige aandoende campings. Van hieruit kun je mooie wandel en fietstochten ondernemen, mede omdat het mooi centraal ligt. Bijna al mijn aquarellen zijn gemaakt van schetsen uit de tijd waar hier sprake van is, jaren 70, dat waren vruchtbare jaren. Ik had toen echter geen gelegenheid om ze uit te werken tot aquarellen, dat is allemaal veel later tot stand gebracht. Terschelling Ik denk dat het nu tijd is voor een bezoekje aan Terschelling. Ná Ameland kwam Terschelling aan de beurt voor een vakantiebezoek. Ik weet nog goed dat we daar gelogeerd hebben in het huis wat zo een mooi uitzicht heeft over het Groenestrand naar de Stortemelk en Vlieland. De meeste vakanties zijn altijd gehouden in het vroege voorjaar dan is het minder druk. Ook daar heel wat afgestruind, mede doordat het een flink eiland is ten opzichten van de anderen, kun je daar heel wat ondernemen wat natuur aangaat. Het voordel daar is, dat je er mooie campings hebt van Staatsbos. Nu ik al heel lang in Friesland woon dicht bij het wad, is het een gewoonte geworden om de vakanties en tussendoortjes een van de eilanden te bezoeken. Het is de afgelopen jaren wel wat moeilijker geworden om nog mooie locaties te vinden die de moeite waard zijn om er een schets of tekening van te maken, om deze te zijnertijd uit te werken tot een aquarel. Het Noordzeestrand is er ook kolossaal ten opzichten van bijvoorbeeld de kust van Noord en Zuid-Holland en dat is ook goed te zien op de aquarel van Terschelling Noordzeestrand. De Boschplaat is een beroemdheid geworden, een enorm stuk ruig natuurgebied waar het heerlijk geurt naar allerlei bloemen en kruiden, het gepiep van verschillende vogeltjes en het overwieken van diversen meeuwen en ander wadgebroed. Het is alleen te voet toegankelijk, het pad van vele kilometers is niet voor niets het “Abortuspad “ genoemd, indien je het per fiets zou willen doen, ook ben je dan gelijk aan een nieuw exemplaar toe. Dit alles wordt dubbel en dwars terug betaald door de rijke beleving van dit prachtig stuk ongereptheid, uniek voor Nederlandse begrippen. Ook niet vergeten, de Noordvaarder is bijzonder geschikt voor een fietstocht, je komt er allerlei mooi plekjes tegen om even uit te puffen of zo maar wat te koekeloeren. Sinds enkele jaren kun je het eiland helemaal per fiets rond rijden, dat wil zeggen vanaf de Wierschuur visa versa, afstappen om een obstakel te overwinnen is niet meer nodig. Hierdoor is het wel minder interessant en uitdagender geworden naar mijn idee. Vlieland Het is tenslotte maar een klein eiland, vandaar dat ik er weinig over kan vertellen temeer dat ik er weinig geweest ben. De aankomst met de boot is heel mooi, je beland zowat midden in het dorp en als je links aanhoud kom je vanzelf aan de wadkant waar de mooie baai ligt, waar ik aquarellen van gemaakt heb. Indien men het pad langs de wadkant blijft volgen kom je langs de camping Langepaal van Staatsbos. Vandaar uit kun je alle kanten uit, in dit geval volgen we het pad nog enkele kilometers naar het Westen en dan komen we in de Kroonpolders, mooi natuur gebiedje. Weer wat verder krijgen we de Vliehorst, een geweldige zandplaat, van af hier kun je Texel zien liggen. Nu gaan we langs de duinkant terug, mooi fietspad met afslagen naar het strand. Wat opvalt, zijn de kribben die hier aan het Noordzeestrand talrijk voorkomen, om duinafslag tegen te gaan. Je hebt ze alleen op Vlieland, de andere Ned. Waddeneilanden hebben geen kribben. Zie de aquarel met kribben, waar de Noordzee overgaat naar het wad. Er staan ook talrijke zomerhuisjes in de duinen, plus een grote camping “De Stortemelk”. Ik ben een keer in de vuurtoren geweest, dan kun je met de grote kijker zo maar over Terschelling Ameland zien liggen, heel mooi. Er is ook een mooi haventje waar jachten kunnen liggen alsook werkschuiten. En zo kom je dan weer waar je begonnen bent, bij het aanleg steiger van de boot, om die te nemen naar Terschelling of Harlingen. Schiermonnikoog Is een klein en vriendelijk eiland, evenals Vlieland mogen er geen auto,s van toeristen op, wat de rust alleen maar ten goede komt. De aankomst is beslist niet spectaculair te noemen, in vergelijking met Terschelling, maar daar staan weer andere voordelen tegenover. Het duingebied is bijzonder mooi, ruig en desolaat zodat verdwalen niet is uitgesloten, wat toch wel apart is voor Nederlandse begrippen. Het Noordzeestrand is in vergelijking met Texel enorm te noemen, bij sommige punten wel kilometers breed voordat je de zee aan je voeten hebt. Je kunt er heerlijk ongestoord wandelen en van allerlei mooie dingen genieten. Er zijn zoveel dingen het bekijken waard, zoals langs de vloedlijn lopen kan heel interessant zijn, je vindt er van alles al is het merendeel rommel, toch wekt het de nieuwsgierigheid voortdurend op en is zeer ontspannend. Het dorp is heel pittoresk met steegjes en mooie gevels. Er is één camping op het eiland, behoorlijk uitgestrekt zodat je de keus hebt om meer in het duin te staan, aan de bosrand of dichter bij het dorp. Niet te verwaarlozen is een bezoek aan de Westerplas. |